काठमाडौं, ६ चैत्र । राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा)की नवनिर्वाचित सांसद आशिका तामाङ फेरि एकपटक विवादको केन्द्रमा पर्नुभएको छ। यसपटक विवादको कारण उहाँको अभिव्यक्ति वा अभियान नभई ‘हिडन क्यामेरा’ जडित भनिएको चश्मा बनेको छ।
झट्ट हेर्दा सामान्य सनग्लासजस्तो देखिने उक्त चश्मामा नजिकबाट हेर्दा दुबै किनारमा साना लेन्स जडान गरिएको देखिन्छ। प्राविधिक रूपमा यस्ता चश्माले अरूलाई थाहा नदिई फोटो वा भिडियो खिच्न सक्ने क्षमता राख्ने बताइन्छ।
उक्त चश्मा लगाएर उहाँ रास्वपाको दुई दिने गोप्य अभिमुखीकरण कार्यक्रममा सहभागी हुनुभएको बताइएको छ। पार्टीले सांसदहरूलाई अनुशासन, रणनीति र आन्तरिक नीतिबारे प्रशिक्षण दिने उद्देश्यले आयोजना गरेको कार्यक्रममा मोबाइल फोन वा कुनै पनि रेकर्डिङ उपकरण लैजान कडाइका साथ निषेध गरिएको थियो।
यस्तो कडा निर्देशिकाबीच उक्त चश्मा प्रयोगमा आएको विषय सार्वजनिक भएपछि स्वाभाविक रूपमा प्रश्न उठेको छ— के उक्त चश्माबाट कुनै रेकर्डिङ भइरहेको थियो ? वा त्यो केवल सामान्य प्रयोगका लागि मात्रै लगाइएको थियो ? यसबारे हालसम्म कुनै आधिकारिक पुष्टि भएको छैन।
तर पार्टीको आन्तरिक गोपनीयता र अनुशासनको सन्दर्भमा भने यो घटनाले गम्भीर बहस निम्त्याएको छ। सार्वजनिक पदमा रहनुभएको सांसदले गोप्य बैठकमा यस्ता उपकरण प्रयोग गर्नु कति उपयुक्त हो भन्ने विषय अहिले चर्चामा छ।
यो पहिलो पटक भने होइन, यसअघि पनि उहाँ यस्तै प्रकारको ‘स्पाई क्यामेरा’ चश्मा प्रयोगसँग जोडिनुभएको थियो। विभिन्न घटनाका भिडियोहरू सामाजिक सञ्जालमा सार्वजनिक भइसकेका छन्, जसले यस प्रविधिको प्रयोगमाथि थप चासो र शंका पैदा गरेको छ।
सामान्यतया यस्ता उपकरणहरू अनुसन्धान, प्रमाण संकलन वा विशेष उद्देश्यका लागि प्रयोग गरिन्छ। तर राजनीतिक दलको गोप्य बैठकमा यसको प्रयोगले प्रविधिको उपयोग र दुरुपयोगबीचको सीमारेखामाथि प्रश्न उठाएको छ।
यस घटनाले केवल रास्वपाको आन्तरिक अनुशासनमाथि मात्र होइन, सार्वजनिक पदधारीहरूले प्रविधि प्रयोग गर्दा पालना गर्नुपर्ने नैतिक जिम्मेवारीबारे पनि व्यापक बहस सुरु गराएको छ।
प्रविधि जति उन्नत हुँदै गएको छ, त्यसको जिम्मेवार प्रयोगको आवश्यकता पनि त्यत्तिकै बढ्दै गएको छ। आशिका तामाङसँग जोडिएको यो प्रकरणले यही सन्देश पुनः स्मरण गराएको छ— सार्वजनिक जिम्मेवारीसँगै प्रविधिको प्रयोग सधैं पारदर्शिता, गोपनीयता र नैतिकताको दायराभित्र रहनुपर्छ।
प्रतिक्रिया